مسلمانان سه هزار كس بودند و سپاه كفر از صد هزار فزون ، كار بر مسلمانان تنگ شد و جعفر كه اسبش را كشته بودند و پياده بود شجاعانه جنگيد ؛ دست راستش را - كه با آن پرچم را نگاه داشته بود - بريدند ، پرچم را به دست چپ گرفت ؛ چون چپ را نيز بريدند ، با ماندهء دست‌هاش پرچم را در ميان گرفت و جنگيد و در دفاع از دين خود جانفشانى كرد تا شهادت يافت . هشتاد و چند تيغ و شمشير و تير در پيكرش يافتند . « 1 » پيامبر صلى الله عليه و آله آن گاه كه فرمود : « به او به جاى دست‌هايش دو بال داده شد كه با آنها در بهشت پرواز كند . » لقب « طّيار » را به او عطا كرد . زن جعفر از زنان با فضيلت بود ، از همان زنان كه پيامبر « خواهران مؤمن » ناميده بودشان ، خواهرش ميمونه هم ام‌المؤمنين بود و خواهر ديگرش سلمى همسر حمزه سيدالشهدا بود و خواهر ديگرش لبابه همسر عباس ابن عبدالمطلب بود . [ همسر جعفر ] برايش چهار فرزند زاد ، و عبداللَّه در هجرت ، در خاك حبشه ، به‌دنيا آمد ، و پس از جعفر ، ابوبكر به همسرى گرفتش و از او پسرى آورد محّمد نام ، كه على عليه السلام درباره‌اش فرمود : « فرزند من است از صلب ابوبكر » و بعد از ابوبكر على عليه السلام با او ازدواج كرد و از او دو پسر آورد

--> ( 1 ) - الكامل فى التاريخ ، ابن اثير ، ج 1 ، ص 608 .